Sophia bana bir şeyler diyordu ama o bile bana çok uzak geliyordu.
“Bunu sana söylemezsem olmazdı. Benzer bir durum yaşamıştım ve sana ne kadar sinir olsam da bunu hak etmediğini biliyorum. Bu yüzden gör istedim.”
Görmemi istemişti. Bana gıcık olan kız en mutlu günümde, hayatımdaki en önemli iki insanın ihanetini bana gösteriyor, beni korumaya çalışıyordu. Oysa ağlama krizlerimde, çektiğim acılarda ve daha birçok şeyde yanımda olan kız, şu an sevgilimin kucağında kendinden geçmişti. Sevgilim, bana eş olup çocuklarıma babalık yapacak kişi kollarında beni tutmuyordu. Bu nasıl bir dejavuydu?
Gözlerim dolarken; geri çekilip yere eğilerek midemi boşaltıp, açık bukleli saçımı toparlayan da, sırtımı sıvazlayıp geçecek diyen de Sophia’ydı.Birkaç kez daha öğürüp kabaca ağzımı kolu
