Hayat bizim için hızlı ilerliyordu. Günler geçiyor, ben Drew Walker’in evinde sanki kraliyet ailesinin üyesiymiş gibi değer görüyor, yaşamıma devam diyordum. Üçüzler şimdilik iyiydi. Drew, hem onlar için hem de benim için en iyisini istiyor, hatta biraz abartıp eve bir doktor getirmek istediğini bile söylemişti. Ona sadece göz devirerek cevap vermiştim. Ama bazı geceler az da olsa ağrım olunca ve tabi ki evi şehre uzak olunca verdiğim tepkinin saçmalığı karşısında kendime kızdım. Yine de bir ambulans tüm bunların nirvanası gibi görünüyordu gözüme.
Bir de o vardı. Drew WALKER. Her hareketi, yaptığı en küçük şeyler bile içimdeki Süveyda için büyüktü. Sanki gün geçtikçe güven duygum mezarından çıkmak için çabaladığını daha fazla hissediyordum. Bir yanım deli gibi güvenmek hatta delicesin
