Demir'in Anlatımından Devam
Eylül uyuduğunda başını yavaşça yastığa bıraktım. Hâlâ vücudunu hareket ettiremiyordu ama bir kaç saate de düzelirdi. Üzerini örtüp alnına bir öpücük bıraktım. "Uyanmadan, hemen gidip geleceğim." yokluğumu anlamasına izin bile vermeden gidip gelecektim.
Kapıyı sessizce açıp odadan çıkarken saat on ikiye geliyordu.
Hızla dışarı çıktığımda bizimkileri bahçede gördüm. Yıldırım volta atarken beni gördü. "Komutanım." sesiyle hepsi ayağa kalktığında Yıldırım'a doğru adımladım.
"Ulan ben sana bir tane görev verdim lan!" yüzüne yumruğumu geçirdiğimde yalpalayıp burnunu tuttu. "Böyle basit bir şeyi bile beceremedin mi lan!"
"Komutanım." Onur yanıma yaklaşırken Yıldırım'ın yakasından tutup bana bakmasını sağladım.
"Ben sana güvenemeyecek miyim lan? Konuşsana."
Başı
