Eylül'ün Anlatımından Devam
Annemle beraber kahvaltıyı hazırlarken ona yatağın ayağının kırıldığını nasıl söyleyeceğimi düşünüyordum. Aslında Demir söylese daha iyi olurdu ama... Her neyse. Söyle ve kurtul Eylül.
"Anne?"
"Efendim kızım?"
Tezgaha yaslanıp anneme döndüm. "Ben sabah bir uyandım, işte giyindim falan odadan çıktım. Bir de kimi göreyim? Demir."
Güldü. "Eee?"
"İşte gördü beni. Ya canım dedi sizin dedi bu yatak dedi kırıldı dedi."
Annem başını çevirip yüzüme baktı. "Yatak mı kırıldı?"
Başımı salladım. "Adam iri. Koskoca adam yani anne. Oturmuş o da sadece herhalde yatağın ayağı çürümüştü. O da oturunca kırılıvermiş."
"Öyle mi olmuş Alis?"
Başımı salladım. "Öyle olmuş inan."
"Yapma Alis. Kızım biz de genç olduk. Anlıyorum ben seni."
"Neyi anlıyorsun?"
"Abin do
