Eylül'ün Anlatımından Devam
Gözlerimi araladığımda tanıdık gelen bir kokuyla başımı kaldırdım. Yine Demir'e sarıldığımı fark edince ani bir hareket yapmadan önce düşündüm. Alttaki eli omzumdaydı. Onu uyandırmak istemiyordum. Çünkü yorgundu ve uyumaya ihtiyacı vardı.
Yavaşça üzerimdeki elini tutup üzerimden çektiğimde doğruldum. Uyanmadığında derin bir nefes alıp ayağa kalktım. Ayakkabılarımı hızlıca giyip saçlarımı düzeltirken hâlâ uyuyordu. Normalde uykusu çok hafifti ama uyanmamıştı. Tuhaftı ama iyiydi de... O uyanmadan çıksam iyi olurdu.
İkinci kez oluyordu. Yani ne diye adama sarılıyorsam? Madem deli uyuyorsun, hiç uyuma daha iyi.
Sessizce odadan çıktım. Koridor boştu.
Ama iyi olmuştu. En azından deli yüzbaşı da deliksiz uyumuştu. Görev başarılı asker.
İstemsizce kendimle guru
