Demir'in Anlatımından Devam
Uzun bir süre sessiz kaldığımızda başımı eğip Eylül'e baktım. Uyurken içini çekti. Düzenli nefes alış verişlerini izlerken gülümsedim.
Gerçek miydi? Yaşadığımız şey rüya gibiydi ve eğer öyleyse uyanmak asla istemiyordum. İlk defa uyumak ve sonsuza kadar bu rüyayı görmek istiyordum.
Hiç beklemiyordum da. Eylül'ün böyle bir adım atacağını asla beklemiyordum. Beni hem şaşırtmış hem de mutlu etmişti. Artık geride durmak yoktu. Duygularımdan, duygularından emindim.
Eğildim. Dün yapamadığım şeyi yapıp gözünün kenarına küçük bir öpücük bırakıp derin bir nefes aldım. "Rüya gibisin Eylül."
Elimi diz kapaklarının altına getirip yavaşça ayağa kalktım. Saat epey geç olmuştu. Işıklar da kapanmıştı. Artık gitsek iyi olurdu.
Bastığım yerlere dikkat ederek ve Eylül'ü uyan
