Elif’ten
Timur’dan ayrıldığımda endişeli gözlerle bana bakarken, içimde bir yerden gelen yoğun bir bilgi akışı beni sarmalamaya başladı. Bir anda, binlerce yıl öncesine ait hatıralar zihnimin derinliklerinde canlanmaya başlamıştı. Kendimi, Sümer uygarlığının en eski zamanlarında, o kutsal tapınakta buluyordum. Zihnimde dönen görüntülerle orada, kütüphane raflarının arasında dolanırken, antik metinler arasında saatler geçirdiğim o eski günler anılarımda yeniden hayat buldu. Tapınağın mistik havasını, taş zeminlerde yankılanan ayak seslerini, taş sütunlardaki kabartmaları hissettim; sembollerin anlamları yavaş yavaş zihnime kazındı. O zamanda yaşayan ben tanrı Enki’nin bahşettiği bir armağanı doğaya hükmetme gücünü kullanabiliyordum. Neslimin en güçlü ve bilge rahibesi iken halkım bu gücü
