Elif’ten
Timur’un geçirdiğim güzel anlardan sonra onun güçlü kollarında uykuya dalmıştım. O anın huzuru, dünyanın bütün karmaşasını, korkusunu geride bırakmamı sağlamıştı. Onun yanında olmak, hayatımda yaşayıp yaşayacağım bütün duyguları derinden hissetmeme neden oluyordu. Yeri geliyor aşkıyla ısınıyor, tutkusuyla kavruluyor, şefkatiyle feraha eriyordum. Bedenlerimizin sıcaklığı birbirimize karışırken, gecenin serinliğini tamamen unutturmuştu. Aramızdaki bağın giderek derinleştiğini hissediyordum. Gözlerimi kapattığımda, onun varlığının verdiği huzur, beni rüyalar alemine taşımıştı.
Rüyamda parlak ışıkların arasında bana doğru gelmekte olan amber bir ışık hüzmesi gördüm ama bu ışık Timur’a ait değildi. Fakat ışık o kadar güzel ve mutlu hissetirmişti ki beni ondan ayrılmak istememiştim
