LAÇİN
Korhan'la Ankara'ya döndüğümüzde şehrimi ne kadar özlediğimi fark ettim. Korhan'ın işleri olduğu için dönmek zorunda kalmıştık. Aslında ben konakta da kalabilirdim ama Korhan beni yanında istemişti.
Beni annemin yanına bıraktıktan sonra anneme de hazırlanması için dil döktü ama annem kabul etmedi. Meğerse eski patronun Muhterem ablayla beraber tatile gideceklermiş. Planlarını çoktan yapmış biletlerini bile almışlar. Rotaları önce Karadenizmiş. Ben annem adına sevinsem de Korhan pek sevinmemişti. Nedenini onunla daha sonra konuşurdum. Şimdi annemle hasret gidermek istiyordum.
Anneme yaşadıklarımı anlatmadım. Yeterince dertlenmiş, omzunda yük taşımıştı. Birde şimdi benim derdimi kendine yük etmesini istemiyordum. Yalan söylemedim ama eksik anlattım. Annem mutlu halimle mutlu olur
