KORHAN ŞAHİNBEY
Rana bana hayal kırıklığı içinde bakarken, geri çekildim. Benden bir iki adım uzaklaştığında " Karına git ve bir daha gelme. Ben bebeğimi doğurana kadar gelme Korhan. " dedi. Belki de en doğru olanı buydu.
Artık gitmeli ve gerekmedikçe gelmemeliydim. Rana haklıydı. Sonuna kadar haklıydı. Artık ikimizinde farklı hayatları vardı. Ben Laçin'le beraber yeni bir hayata adım attım. Rana'nın da kendine bir hayat kurması neden imkansız olsundu. O artık özgürdü.
Üstelik Rana hiç beklemediğim adımlar atıyordu. Ben bebeğimi benden saklar hatta bana göstermek istemez ve koz olarak kullanır sanmıştım. Ama Rana bebeğimiz için elinden gelenin en iyisini yapmaya çalışıyordu.
" Özür dilerim. Lütfen kal. İhtiyacın olmadığı sürece bir daha gelmeyeceğim. Ama hastaneye gittiğinde, kontro
