RANA
Ankara'ya adım attığımda Korhan'ın adamları karşıladı beni. Normalde bunu istemiyordum ama karnımda bebeğini taşıyordum haliyle alacağı güvenlik önlemlerine sesimi çıkartamıyordum. Ne de olsa artık evli değildik ve aramızda ki herşey bitmişti. Uçağa binmeden önce üç kelimeyle bitmişti. Boşol..Boşol..Boşol...
Bu kadar basitti işte. Sonunda bende özgürlüğüme kavuşmuştum. Kendime gelmemin zamanı gelmişte geçiyordu bile. Yeni hayatım da kendi irademle hareket edebileceğim için şanslıydım. Eğer babam hala hayatta olsaydı asla böyle bir şansım olmazdı. Aslında asla boşannmama izin vermez, Korhan'a yapışmam için beni zorlardı. Başka bir kadını sevmiş olması ve evlenmiş olması babam için bir şey ifade etmezdi. Ama arrtık babam yoktu ve ben bunu yeni yeni farkına varıyordum. Üstelik artık ka
