Sabah gazeteyi aldığımda Suat’ın Dedesinin ölüm ilanıyla karşılaştım. Bu gün gömülecekti.
“Ne oldu Irmak… Üzgün gibisin”
“Suat’ın dedesi ölmüş”
Umursamazlıkla omuzlarını silkti “Bize ne”
“Bize ne olur mu Yalçın, İki seneye yakın onlarla yaşadım. Adam bana çok iyi davrandı”
“Cenazeye gitmek mi istiyorsun”
“Evet, son görevimi yapmak isterim”
“Ben gelmem, kızlardan birini yanına al. Yalnız gitmeni istemiyorum”
“Tamam canım, sen bu gün neler yapacaksın”
“Her zamanki işler, akşama geç gelebilirim. Eniştem gelecek”
“Yemek hazırlayayım bize gelsin, keşke Ruhsar ablada gelseydi. Özledim hepsini”
“İşlerimi yoluna koyduktan sonra, bir hafta sonu gideriz. Önder enişte günü birlik gelip gidecek. Bir daha geldiğinde yemeğe alırız”
*****
Cenaze oldukça kalabalıktı, Suat’ı uzun süredir görme
