29.BÖLÜM

3573 Kelimeler

Ülkemize döndük, anılar her yerdeydi. Her odada, mutfakta, bahçede, yollarda, denizde. Günler sanki hiçbir şey olmamış gibi geçiyordu. Şeyma işe gidip geliyordu, birlikte yaşıyorduk. Zili çaldığında kapıyı açtım birden içim fenalaştı olduğum yere yığıldım. Seslerini duyuyor cevap veremiyordum. Gözlerimi Hasta nede açtım. Şeyma yarı güler, yarı ağlar halde bana bakıyordu. “Ne oldu?” “Bebeğin olacak, hamileymişsin” Dünya yeniden güzelleşmişti, kahkahayla gülmeye başladım. Sevgilimin emanetini taşıyordum. Bebeğimin haberi beni kendime getirdi, artık tutunacak bir dalım vardı. **** Kendime çok iyi bakıyordum, karnım gittikçe büyümeye başlamıştı. Her gün onunla konuşuyor babasını ne kadar sevdiğimi, babasının da onu çok istediğini anlatıyordum. Büyükanneye hamile olduğum haberini verdiği

Yeni kullanıcılar için ücretsiz okuma
Uygulamayı indirmek için tara
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Yazar
  • chap_listİçindekiler
  • likeEKLE