Şöminedeki alevlerin titrek ışığında Naz'ın annesi derin düşüncelere dalmıştı, parmakları dizlerinde hafifçe titriyordu. "Biz avcı olarak yetiştirildik Demir," diye fısıldadı, sesi geçmişin ağırlığıyla doluydu. "Ama Naz farklıydı - o, kanındaki kurt çağrısına direnmedi." Ateşin yansıması yüzündeki çizgileri derinleştirirken, iç çekti. "Şimdi torunumuz bu iki kanın birleşiminden doğacak. Böylesine güçlü bir varlığın dünyaya gelişi diğer sürüleri rahatsız edecek." Demir, şöminedeki odunları dürtüklerken yüzü ciddileşti. "Biliyorum," diye karşılık verdi, sesinin tonu hem kararlı hem de koruyucuydu. "Ama Naz ve bebek asla yalnız kalmayacak. Sürümüzün her üyesi onları korumak için canını vermeye hazır." Bu sırada Naz yatakta huzursuzca kıpırdandı, uykusunda mırıldanarak yüzünü buruşturdu. Demir
