Gül Çiçek Demir
Sabahın ilk ışıklarında uyandım. Gözlerimi açmakta zorlanıyordum, sabaha kadar ağlamanın verdiği bir acıydı hissettiklerim. Gözlerimin şiştiğini bile anlıyordum şuan. Yataktan neredeyse sürünerek kalkıp banyoya ilerledim. İşlerimi hallettikten sonra elimi yüzümü soğuk suyla yıkadım.
Havluyu alıp kuruladıktan sonra aynaya baktım “Offf çok kötü” diye kendi kendime hayıflanmaya başladım hemen. Çünkü gördüğüm görüntü hiç te güzel değildi, berbat haldeydim. Gözlerim şişmiş ve fena halde kızarmıştı. Ne yapacağımı bilemedim.
Biraz düşününce aklıma Umay’ın bu gibi durumlarda gözlerine buz koyması geldi. İşe yarar mıydı acaba?
Serumlarımı ve kremlerimi sürüp mutfağa ilerledim. Buz var mıydı bilmiyordum o yüzden “İnşallah vardır” diye dualar ederek dolaba ilerledim. Buzluğu aç
