Lycan
3. Bakış Açısı Aydan’ın bilinci karanlığa gömülürken dünya yavaşça uzaklaştı. Ama tamamen gitmedi. Etrafında bir sıcaklık vardı. Sert ama tanıdık bir koku… Toprak, gece ve Ateş… AYDAN Gözlerimi araladığımda ilk gördüğüm şey titreyen alevler oldu. Bir ateş yakılmıştı. Turuncu ışık ağaç gövdelerini yalıyor, gölgeler uzun uzun uzuyordu. Başım bir şeye yaslıydı. Sertti ama rahattı. Bir göğüs. Derin ve düzenli nefes alıp veren güçlü bir göğüs. Burnuma o tanıdık koku dolduğunda kalbim hızlandı. “Ateş…” diye fısıldadım. Göğsü bir an kasıldı. Sonra başımın üstünde bir hareket hissettim. “Buradayım güzelim. Yanındayım, korkma…” Sesi artık sakindi. Derin ve kontrollüydü. Başımı kaldırmaya çalıştım. Gözlerim onun yüzünü buldu. Yine insandı. Ama gözlerinde hâlâ o altın parıltını
- Yazar
