Elini havada tuttuğunda sustum ve kelimeler boğazımda düğümlendi. Gözlerimi kaçırmak istedim ama başaramadım, çünkü bakışlarımdan bir cevap almaya kararlı duruyordu. O an Zeynep’in salondan gelen nefesi kulağımda yankılandı ve kalbim daha hızlı atmaya başladı.
“Beni yanlış anladın,” dedi sakince. “Lütfen yanlış anlama. Sadece basit bir anlaşmalı bir evlilik olacak. Amacım torunumun velayetini oğlumun alması ve torunumun o iğrenç yerde büyümek yerine bizimle büyümesi…”
Dizlerimin titrediğini hissettim ve koltuğun kenarına daha sıkı tutundum. Böyle bir cümlenin bana kurulacağını hiç düşünmemiştim.
“Ben buraya Zeynep’e bakmak için geldim,” dedim. “Yanlış anlamayın lütfen ama böyle bir şey kesinlikle beklemiyordum.”
Başını yavaşça salladı ve yüzündeki çizgiler daha da belirginleşti. Otorit
