Odamın kapısını kapattığım anda kalbim hızla çarpmaya devam etti. Kapıya sırtımı yasladım ve derin bir nefes almaya çalıştım. Bir insanın tek cümlesi insanın bütün öz güvenini nasıl bu kadar alt üst edebilirdi anlamıyordum.
Aynaya baktığımda üzerimdeki kıyafetin gerçekten kötü olup olmadığını düşündüm. Oysa biraz önce Zeynep öyle güzel oldun demişti. Küçük bir çocuğun sözü beni iyileştirmişti ama bir adamın sözü beni bu hâle getirmişti.
Valizimi açtım ve aceleyle daha düzgün bir pantolon çıkardım. Koyu renkli ve daha derli toplu duran bir pantolon seçtim. Üzerine de sade ama daha temiz ve düzgün duran bir tişört giydim. Saçımı biraz daha toparladım.
Yüzümü yıkamak istedim çünkü gözyaşlarımın izlerini silmezsem dışarı çıktığımda yüzüm beni ele verecekti. Lavaboya gidip yüzüme soğuk su ç
