Kahveleri ikram ettikten sonra odama çıktım. İki saat sonra Evin geldi,
"Gittiler" dedi halamları kastederek.
"Ne konuştunuz?"
"Bilmiyormuş gibi yapma Evin” dedim. Halam yerine utanan Evin oldu.
“Önemi yok, artık sözler kolay kolay acıtmıyor” dedim.
Başını kaldırıp heyecanla baktı gözlerime.
"Narin abimi seviyor musun?" dedi. Bir kaç kelimelik cevapsız bir soruydu.
Seviyor muyum bilmiyordum. Sevginin tanımını yapamıyordum ki. Önüme geleni yaşamıştım işte. Evlen dediler evlendim, gözümü Mirza’ya açtım. Belki seviyordum belki sadece itaat ediyorumdur bilmiyorum.
Eğer Mirza’nın ki sevgiyse istemiyorum ama.
Eğer sevgi öyle birşeyse uzak kalsın benden. Ben sevmiyorum demek ki.
Tek bildiğim paramparçaydım işte, kalbim darmadağındı.
Sözümün ardında durmak istiyordum sadece. Kendi
