Sabah her zamanki gibi kalkıp hazırlandım. Mirza uyanıncaya kadar odada vakit geçirdim.
Uyanıp banyoya gittiğinde kıyafetlerini hazırladım. Dönüp üzerini giyinirken bende doğru cümleyi bulmaya çalışıyordum.
"Bir şey mi söyleyeceksin?" dedi, muhtemelen stresimi farketmişti.
"Evet yani şey benim telefonum..."
"İşyerinde kaldı, akşama getiririm"
"Tamam"
Malesef Miraç'a haber veremeyecektim.
"Başka bir şey var mı?"
Şimdi Bahar’ı anlatma zamanıydı. Hepsini dürüstçe anlatıp çözebilirdik belki konuyu.
Ama hiç anlatmak gelmiyordu içimden, çekiniyordum. Bu eve zaten boynu bükük gelmiştim. Abimin yanlışı yüzünden gelmiştim. Mirza zaten Mustafa abimden nefret ediyordu, diğerlerine kibar davransa da çok sevmeğini hissediyordum.
Üstelik bana bile güvenmiyordu, evli bir kadın olarak bir
