Düşüncelerimi kontrol edemiyordum birtürlü.
Rahatlamak için banyoya girip elimi yüzümü yıkadım. Kasıklarımda bir sızlama ve bacakaramda da nemlilik hissedince hemen kontrol ettim. İç çamaşırımda küçük pembe lekelenme gördüm. Kalbim hızla atmaya başladı.
Ya kaybedersem bebeğimi diye korktum. Henüz benimsediğimi bile anlamadığım bebeğimi kaybetmekten korktum. Hastanede yatarken verdikleri ilaçlar yüzünden bir sorun olabilirdi, belki o da beni terk ediyordu.
Hemen hastaneye gitmem gerekiyordu ama nasıl yapmalıydım bir türlü aklıma fikir gelmedi. Kapı çalınca toparlanıp çıktım banyodan.
Canan yengem endişeyle bakıyordu bana.
"İyi misin?"
"Evet, iyiyim" dedim içimde fırtınalar koparken.
"Sen içerdekilerin söylediklerine takılma. Önemli olan senin nasıl mutlu olduğun"
"Yenge senden
