"Cümleten iyi akşamlar." diyerek içeri girdi Han. Herkes birbirinden yana hareket ederken ortada kalan kişi yine Sahra olmuştu. Bir tane el bile uzanmadı ona.
Yine!
"Ooo, bakıyorum herkes burada." diyerek her birinden yana kısa bir bakış atmış, en sonunda gözlerini Sahra'nın üzerinde sabitlemişti.
"Kalan eşyalarım için..." dedi Sahra ama büyük bir adımla yanına varan Cengiz'le susup kalmıştı. İçini öylesine büyük bir korku kapladı ki elini atan yüreğine doğru götürüp bunu başka kimse yapmayacağı için kendi kendini sakinleştirmeye çalıştı. Yumruk halini alan eli tekrardan aşağı kayarken diğeriyle birleşti. Şimdide ikisi bir olmuş titriyordu. Onun karşısında tüm vücudu resmen kendisine ihanet ediyordu.
Bu kadar korkak olmamalıydı.
"Cık cık cık cık." diyerek tuttuğu saç tutamını okşar
