ΔΕΚΑΕΠΤΆ
«Η γάτα τρίβεται στα πόδια μου», είπε ο Τζο καθώς καθόταν στο τραπέζι, προσπαθώντας ναφάει το βραδινό του.
«Ίσως σε συμπαθεί», είπε η Ρέιτσελ καθώς έκοβε μια τομάτα. «Και τον λένε Μπένι».
Ο Τζο κοίταξε τον Μπένι και το πλούσιο τρίχωμά του. «Ίσως διώχνει τους ψύλλους του έτσι.»
«Δεν έχει ψύλλους. Απλώς, σε συμπαθεί», επέμενε η Ρέιτσελ.
«Γιατί δεν ξύνεται πάνω σου;»
Η Ρέιτσελ σήκωσε τα μάτια της από το πιάτο και άφησε τα ασημικά. «Δεν συμπαθείς τον γάτο;»
«Δεν είπα ακριβώς αυτό.»
«Κάτι τέτοιο είπες.» Η Ρέιτσελ πήρε το παγωμένο τσάι της και ήπιε μια γουλιά. «Τι να έκανα; Με έπιασε εξ απήνης. Εξάλλου, είναι όμορφος. Το σκυλί τον συμπαθεί.»
«Ο Ρούφους τους συμπαθεί όλους. Δεν είναι καλό παράδειγμα.»
«Ώστε, προτιμάς να πάω τον γάτο πίσω στο καταφύγιο;» τώρα τον κοιτούσε επίμον
