Hoofstuk 9
Guy rol sy nek en skouers en kyk dan in die kamer rond. Hy sit op die vloer met al Carley se boekrolle en boeke rondom hom gestrooi. ’n Klein glimlaggie verskyn op sy gesig toe hy Carley voorstel, soos sy gelyk het toe sy gelewe het, wat in haar rolstoel ’n paar meter verder sit met ’n oop boek op haar skoot.
Guy vryf sy oë, tel die boek waarna Carley oorspronklik gewys het, op en begin weer daardeur blaai. Dis moeilik om 'n spesifieke towerspel in hierdie boek te vind weens die dikte daarvan.
Dis stokoud ... die binding is letterlik niks meer as leer wat toegewerk is om te keer dat die boek uitmekaar val nie. Die voor- en agterblaaie is gemaak van dierevelle wat deur die eeue verhard het.
Maar dis nie wat Guy oor die boek frustreer nie ... dis die feit dat dit meer as ‘n du
