Hoofstuk 5
Jade skrik toe sy die geluid van brekende glas hoor en kraak haar oë oop tot dun splete. Sy het verwag om die hok te sien waarin sy die afgelope maand toegesluit was, en is vir 'n oomblik verward om haarself op 'n klein bedjie van een of ander aard te bevind. Sy is weer bedwelm ... soveel weet sy. Sy onthou nog die steek van die kalmeerpyltjie waarmee sy geskiet is.
Sy asem stadig in en toets die lug vir wenke van haar omgewing. Die reuke hier is anders ... skoner ... nie vuil soos die pakhuis waarin sy was nie.
Namate die effek van die kalmeermiddel afneem en haar visie begin opklaar, merk Jade op dat die tralies anders en verder weg lyk. Sy bly stil lê om nie haar waaksaamheid weg te gee nie, en beweeg haar blik net genoeg om te sien dat sy reg was … sy is in 'n tronksel ee
