Karakolun sabah sessizliğini ilk bozan şey sobanın çıtırtısı olmadı bu kez. Ne de çaydanlık fokurtusu. O sabah, karla kaplı dağın eteğinde yankılanan ilk şey kahkahaydı.
“Yüzbaşım, helal olsun valla!”
Murat, ekmeğini çaya batırmış, ama konuşurken ağzındakini unutur gibi oldu. “Yani ben bu kadar romantik bir düşüş daha görmedim. Samanlara devrilirken bile centilmenliği elden bırakmadınız!”
İsmail, sırtını sandalyeye yasladı, bardaktaki çayla oynarken ekledi:
“Abi, Hollywood olsa çekmişti. Yavaş çekimde düşüyorsunuz… Öğretmen hanım ‘aaa’ diyor, siz ‘korkma ben buradayım’ bakışı atıyorsunuz…”
“Sonra BOOM!” dedi Arda, elini masaya vurup. “Saman efekti, romantizm zirvede!”
Veli gülmekten çayı neredeyse üstüne döküyordu.
“Yüzbaşım, helal edin ama bu ‘yardım’ olayı biraz fazla… yani resmen
