HINDI mapakali sa kalalakad si Aila sa ‘king harapan. Alam ko namang mahirap ang sitwasyon namin ngayon at nabigla siya sa desisyon ko. Tumayo ako at hinawakan sa magkabilang braso niya si Aila na hindi mapakali at kagat pa ang kuko ng mga daliri niya.
“Aila? Hey, Aila. Can you stop walking around? It’s annoying,” bungad ko.
Napahinto si Aila sa kinikilos niya at matiim akong tiningnan. Hindi maipinta ang mukha niya at tila nag-aalangan pa.
“B-Besty… KC… kinakabahan ako sa ginagawa mong ‘to,” naiiyak niyang sambit sabay kamot ng ulo niya.
“Okay, I’m so sorry… kung nadamay ka sa stupidity ko.”
“No, no, Besty. Okay lang naman sa ‘kin, pero hindi ka ba worried kay Tita Alexa or Tito Richard? Saka paano kung hanapin ka nila at baka kasuhan ako ng kidnapping, ha?”
Napayuko ako at pumikit
