ชุ่ยเหริน " เกิดอะไรขึ้น " ชุ่ยเหรินรีบเดินทางมาที่ตำหนักหนิงหลงทันทีที่ทราบข่าว
หญิงหลง " ท่านพ่อ นางกำนัลสองคนนี่บอกว่าท่านพ่อสั่งให้นำน้ำชามาให้ แต่ลูกอยากผูกมิตรกับพวกนางเลยให้พวกนางนั้นดื่มชา หลังจากนั้นพวกนางก็สำรอกออกมาเป็นเลือด "
ชุ่ยเหริน " หนิงหลง พ่อไม่ได้เป็นคนสั่งให้บ่าวสองคนนี่นำชามาให้ "
ชุ่ยเหรินจึงรู้ทันทีว่ามีผู้ไม่หวังดีคิดจะฆ่าบุตรสาวของตน ตนจึงรีบถามบ่าวทั้งสองว่าผู้ใดสั่งการมา
ชุ่ยเหริน " บอกข้ามาประเดี๋ยวนี่ว่าผู้ใดเป็นคนบงการ "
นางกำนันไม่ยอมพูดเพราะว่าครอบครัวนั้นอาจจะตกนี้อันตราย นางไม่สามารถบอกได้ว่าผู้ใดอยู่เบื้องหลัง ผู้ที่อยู่เบื้องหลังนั้นข่มขู่นางกำนันทั้งสองว่าถ้าหากฝ่าบาทรู้เรื่องนี้ครอบครัวของพวกนางจะต้องตายยกครัว
ชุ่ยเหริน " ว่าอย่างไร " เสียงทุ่มใหญ่กำลังโมโหบ่าวทั้งสอง ที่ไม่ให้คำตอบ เสียที
หนิงหลง " ท่านพ่อข้าว่าท่านปล่อยพวกนางไปเถิดอย่
