มู่เฉิน " หากเป็นเช่นนั้นข้าก็ยอมรับในการตัดสินใจของคุณหนูใหญ่ "
ชุ่ยเหริน " เช่นนั้นองค์ชายเจ้าจะอยู่พักที่นี่ก่อนหรือไม่ เดินทางมันเหนื่อยคงอยากดื่มชาสักจอก "
มู่เฉิน " เกรงว่าข้าจะอยู่ต่อไม่ได้เพราะว่าข้ามีหน้าที่มากมายที่ต้องทำแทนน้องชายของข้า "
ชุ่ยเหริน " งั้นเจ้าก็เดินทางกลับอย่างปลอดภัยหากว่างเมื่อไหร่ก็สามารถมาเยี่ยมน้องชายเจ้าได้ "
เมื่ออี้เฉิน บอกลาฝ่าบาทแต่ในใจนั้นรู้สึกผิดหวังเป็นอย่างมากที่ไม่ได้ครอบครองสตรีที่อยู่ตรงหน้ากลับเป็นน้องชายที่ได้แต่งกับนางแต่เรื่องแค่นี้ไม่ทำให้มู่เฉินยอมแพ้หรอก ยังมีวิธีอีกมากมายที่จะกำจัดน้องชายตัวเองให้พ้นทาง
จื่อหาน " ท่านพี่มู่เฉินขึ้นเรือไปแล้ว ฮ่า ๆ ภรรยา ไปเดินเล่นกับข้าเถิด "
จื่อหานคว้าแขน อันบอบบางดึงตัวนางไปเดินเล่นอย่างอารมณ์สุนทรีย์แต่ในขณะนั้นหนิงหลงรู้สึกว่าเหตุใดพลังของนางถึงไม่สามารถอ่านใจชายผู้นี้ได้เหมือนกับว่ามันม
