“สามีว่าที่รักอย่าไปเลยดีกว่านะครับ ที่แบบนั้นไม่เหมาะกับเทพธิดาของผมหรอก”
เซบาสเตียนคิดอยู่สักพักใหญ่เขาก็เลือกที่จะปฏิเสธภรรยาออกไป ไม่สามารถทำใจให้เธอไปเหยียบในที่แบบนั้นได้เลยจริงๆ
“ทีสามียังไป”
วิเวียนย้อน แววตาจับผิดจ้องอยู่บนใบหน้าคนที่พยายามอธิบายเพื่อจะห้ามปรามเธออย่างสุดฤทธิ์
“มันไม่เหมือนกันครับทูลหัว ที่ผมไปได้น่ะ เพราะว่าผมมัน…”
“มัน? คุณมันอะไรคะ”
วิเวียนย้อนถามอย่างจับผิด เมื่ออยู่ๆเขาก็หยุดพูดกลางคัน
“เปล่าครับ เอาเป็นว่าเมียนอนมาร์คหน้าอยู่บ้านสบายๆรอผัวดีกว่า เดี๋ยวผัวกลับมานอนกอด ไม่กลับดึกแน่นอน”
คนถูกจ้องจับผิดรีบบ่ายเบี่ยงบทสนทนา ตัดจบด้วยการตัดสินใจของเขาเอง ยังไงเขาก็ไม่มีทางยอมให้เมียตัวน้อยไปในที่นั้นเด็ดขาด พูดเสร็จก็รีบโน้มหน้าหอมแก้มเนียนไปฟอดใหญ่ด้วยรอยยิ้มกลบเกลื่อนสายตาจับผิดของวิเวียน
“สัญญาว่าจะกลับก่อนเที่ยงคืนแน่นอนครับ”
“ก็ได้ค่ะ”
“เมียใครน
