ภายในรถคันสีขาวเงาสะอาดตา วิเวียนขับเคลื่อนมาได้ครึ่งทางก่อนจะตัดสินใจเปล่งเสียงถามคนเบาะข้างๆ เสียงหวาน เมื่อลืมไปสนิทว่าต้องถามทาง เพื่อจะได้ไปส่งเขาถึงบ้านได้ถูก
"บ้านคุณอยู่ทางไหนคะ วิลืมถามไปเลยค่ะ"
ทว่าดูเหมือนเธอจะไม่ได้คำตอบตามที่ถาม เมื่ออีกคนเต็มไปด้วยแผนการที่นั่งใช้สมองคิดมาตลอดระยะทาง
“เอ่อ.. คุณวิครับ คือว่าผมทะเลาะกับพ่อมาน่ะครับ ที่ผมมาหาแม่ก็เพราะอยากจะระบายให้ใครสักคนได้รับฟัง ความจริงผมไม่อยากกลับบ้านเลยครับ… จะเป็นการเสียมารยาทมั้ยครับ ถ้าผมจะขอไปพักบ้านคุณวิสักคืน…”
คนเจ้าแผนการอธิบายเสียงอ่อน เสแสร้งทำหน้าทำตาโศกเศร้า หนําซํ้ายังเอาชื่อพ่อมาอ้าง แหม มันช่างเป็นลูกที่ดีอะไรขนาดนี้ พ่อได้ยินนี่ภูมิใจตายเลยดิ บ้านช่องคฤหาสน์ตั้งใหญ่โตสร้างไว้ให้เพื่อความสบายของลูก แต่ดูมันทำตัว ยิ่งสะกว่าคนเร่ร่อน ความตอแหลนี้ไม่รู้ได้มาจากใคร
วิเวียนเองเงียบไปพักหนึ่งในขณะที่ใช้ควา
