Ben burada kendi isteğimle çalışıyorum." dediğimde cık cık dedi.
"Çok yazık sana. Hâlâ yalan söylüyorsun. Yoksa Ateş'ten mi korkuyorsun gerçekleri anlatmaya."
"Hayır." dediğimde bana iki adım daha yaklaştı. Artık kişisel sınırlarımı aşmıştı. Konuşurken nefesi yüzüme vuruyordu. Fısıldar gibi konuştu.
"Seni tanıyorum. Sen barda olay çıkaran o kızsın."
Bunu duyduğumda şaşırdım. "Sen, nasıl biliyorsun?"
"Çünkü o gece ben de o bardaydım hatta seni ben çıkardım olay çıkmasın diye bir de bir arkadaşın vardı hanımefendinin ismini bilmiyorum. O da bana yardım etti. Sizi eve bıraktım. Ama şimdi bakıyorum da Ateş hırsı yapmış bu olayı. Burada olmana şaşırmadım."
"O gün çok mu rezillik çıkardım cidden?" dediğimde çenemi tuttu.
Ciddi bir sesle:
"Konu bu değil. Konu sen neden buradasın? Herhal
