SANTA MONICA'S BACHELOR SERIES 1: MISTAKEN

Chapter 19

Chapter 19

Elise POV

Maaga kaming natapos kaya nagkaroon ako ng pagkakataon na pagmasdan ang kabuuan ng Hacienda. Napansin kong hindi sabay-sabay pagkukulay ginto o pagkahinog ng mga butil ng palay na tila ba may partition iyon. Sa lawak ng palayan maganda at epektibo ang ginawang strategy sa pagtatanim.

Abala na lahat ang mga tauhan ng Hacienda. May kanya kanyang trabaho na nakatoka sa bawat isa.

Inaani na nila ang mga hinog na ang butil na palay gamit ang Manual paddy reaper habang mayroong mga tao na sumusunod at humahakot sa sa nagapas na palay at mano mano nila itong isinusubo sa fastbelt rice thresher.

At sa kinaroroonan ko naman they currently preparing the rice field. Mahalaga ito dahil epektibo ito sa pagcontrol ng mga damo and enriching the soil too. Within 3 to 4 weeks maari na muli itong tamnan.

Pero nang mapagawi ang tingin ko sa may batis my feet automatically steps papunta sa dalisdis pero hindi pa ako tuluyang makababa ay tinawag ako ng isang tauhan ng Hacienda and he gave me a warn.

“MAAM BAWAL PO PUMUNTA DIYAN MAHIGPIT PONG IPINAGBABAWAL NI MAYOR REUBEN.” Sigaw nito sa akin.

MAYOR REUBEN. Tama REUBEN ang dinig ko I may have a problem on my vision pero walang deperensya ang pandinig ko. Ano ba talaga? Ano ang talaga ang totoo? Litong lito kong Tanong sa sarili ko. Lutang man still i manage to walk forward at tinalunton ko ang familiar na daan patungo sa lugar where I can find and feel peace and calmness. A place wherein I can relax my mind and body.

…. In our hidden sanctuary.

Sumalubong sakin ang mga huni ng mga ibon at ang lagaslas ng tubig mula sa talon. May kataasan ang talon at napakaganda nitong pagmasdan, sa ilalim nito mayroong maliit doon na kweba na maaring pasukin para pakingggan ang lagaslas ng tubig. May malinis at magandang batis na inaagusan ng napakalamig na tubig na siya ding nagsusuplay ng tubig sa hacienda.

Mga mayayabong at nagtatayugang mga puno ang nakapaligid at nakayukyok palibot sa lugar. The trees supply rich fresh air with a cool breeze that makes me calm. I take a deep breath. Hold it for a moment, and then exhale. I feel more relaxed.

Pinagsawa ko ang sarili ko sa paglanghap ng sariwang hangin saka ko napagpasyahan umakyat sa kawayang hagdan napansin kong bagong gawa ito. Nang nasa taas na ako bumungad sa akin ang mga makukulay na ligaw na bulaklak. This place serve as our camping site before. Naagaw ng pansin ko ang bagong gawang kubo. My curiosity push me towards that Nipa hut. I search the whole place wala akong makita sa loob ng kubo maliban sa banig at kumot na nasa ibabaw ng papag na gawa sa kawayan. At isang lampara sa nakalagay sa side table na gawa rin sa kawayan. “No doubt nagpupunta parin siya dito. Or maybe sila ni Izza.” Sabi ko sa sarili ko and that thought I felt a squeezing pain, heaviness, tightness in my chest at sa puntong iyon hindi ko naiwasang napaluha . Tinanggal ko ang salamin ko and brush away my tears pero para itong nananadya dahil hindi matigil tigil ang pag-agos nito.

“Elise,” a familiar voice call my name.

Napalingon ako sa pinanggalingan ng boses. Sa mga nanlalabong mata naulingan ko ang familiar na pigura ng lalaki. It’s mayor Agapito. “Anong ginagawa mo dito? Trespassing ang ginagawa mo.” Sabi ko dito saka pasimpleng tinuyo ang luha ko gamit ang likod ng palad ko saka isinuot muli ang salamin ko.

And now I clearly see now his half face . what’s new? His always with his facemask on.

“Ano ba ang itinatago mong sekreto sa likod ng faskmask mo? Sarkastikong tanong ko dito saka ako napatawa ng pagak.

“Do you really want to know huh? …. Brace yourself Elise,” he said raised his hands at dahan dahang tinanggal ang facemask nito.

Nahigit ko ang hininga ko and I was stunned in a moment ng makita ko ang buong mukha ng binata. He has a distinguished and dominating facial features. Wala na ang mga taba nito sa katawan. He’s fit and have a well defined muscles now. Kahit marami ang nagbago sa kanyang pisikal na anyo i'm pretty sure that he’s Reuven.

“Reuven ( pronounce as Rooh-vahn ),” bulong ko sapat para narinig ng binata.

Hindi ko alam kung namamalik- mata ako o hindi dahil may makita akong dumaang sakit sa mga mata nito. “It’s Reuben Elise.” Pagtatama nito.

Napatawa ulit ako ng pagak. “Huh? Seriously Reuven at talaga pang nagtatago ka sa ibang pangalan,” galit kong turan sa kanya.

“Elise please listen to me,” sabi nito at akmang lalapit sa akin pero itinaas ko ang kamay ko sa pagitan namin.

“Don’t dare to come closer,” I said in glaring eyes.

Napahilamos ito. “ That the reason why hindi ko sinabi agad dahil gusto kong-----

“So you planned all these from the beginning? I cut his words. “Until when? Hanggang sa tuluyang mahulog ako ulit sayo? I-I almost gave in for God sake.” Sabi ko at tuluyan nga akong napahagulgol. He tried to hold me pero iniiwas ko ang katawan ko dito. When he tried again bahagyang nailihis ang manggas ng suot nitong long sleeve kaya nakita ko ang maliit nitong balat sa kanyang wrist. Kaya mas lalo akong napahagulgol. IT’S CONFIRM SI REUVEN AT SI MAYOR AGAPITO AY IISA.

“P-please leave,” pakiusap ko dito. Let me stay for a moment. Pagkatapos nito inyong inyo na ang lugar na ito.” I said in pain.

“This place is yours Elise… it’s mine… ours … this is our hidden sanctuary.” Sabi nito.

“Yes… noon.. but now it yours and Izza.” Mapait kong sabi. “please leave now,” pakiusap ko ulit dito.

“Okay fine I’ll leave you now, but please be safe.” Masuyong sabi nito. “Let’s talk sa ibang araw.” Sabi nito. “May pagkain at tubig akong iniwan sa mesa” Sabay turo sa naka styrofoam na pagkain na nakasilid sa isang plastic bag na nasa mesang gawa rin sa kawayan. At lumabas ito sa kubo.

So he leaved me?? At that moment naglandas muli ang mga luha ko. What do you expect he’ll stay? Panaalis mo Diba? Sermon ko sa sarili ko.

Naglakad ako patungo sa mesang kinalalagyan ng pagkain at pinasak ko agad sa aking bibig. FOODS is my comfort. Bawat pasak ko ng pagkain sa bibig ko ay siya ring paglandas ng mga luha ko. It’s tasteless. Pati ba Naman panlasa ko nakikiramdam din. Haha. How pity I am. Kay’s napayukyok ako sa mesa kasabay nun ang pagyugyog ng aking mga balikat.

****

Wala ka pa bang balak tumayo diyan? A cold voice approach me. It’s Andrew.

Kaya napamulat ako ng mata. I roam my eyes sa buong paligid at napansin kong papadilim na. “Pero paano ako napunta dito sa papag? Takang tanong ko sa sarili. Nakahiga kasi ako sa papag at nakaunan sa kumot. Ang pagkakaalala ko nakayukyok ako sa mesa.

“D-Did you carry me,” Tanong ko ka .

“No.” simpleng sagot nito. Saka niya ako tinalikuran. “Hurry up kong ayaw mong maiwan may nakita akong ahas kanina on my way here.” Sabi nito na tila nananakot.

“A-ahas,” bulalas ko halos panawan na ng kulay ang mukha ko. May phobia ako sa ahas because i almost killed by a snake bite when I was in my grades school. Pero mas makamandag ang ahas na may dalawang paa.” Tudyo ng utak ko.

“SHUT UP!!!! Malakas kong sambit kaya Napalingon ito sa akin.

“Are you okay? Ang malayelong boses nito ay napalitan ng pag-aalala. “ Namumutla ka .”

“S-snake? D-did you really saw a s-snake? what if it will bite me again? Am I gonna die this time? Nanginginig na Tanong ko sa binata.

“Sh*t,” malutong nitong mura and he hug my trembling body. “Sorry, sorry I don’t meant it .” Hinging paumanhin nito.

Sa narinig ko bigla na namang bumulwak ang mga luha ko. Why do guys keep on playing with my feelings? … Am i a playing ground?

_ tagaIloCosNak