JAHAIZAH'S POINT OF VIEW
Pagmulat ng mga mata ko kinabukasan ay hindi agad nag-process sa akin ang katotohanan kung nasaan ako. Masyado kasing tahimik ang paligid, masyadong malamig ang simoy ng hangin na pumapasok sa bintana. At nang tumayo ako mula sa kama, saka ko lang naalala na nasa Italy pala ako at nasa bahay ako ni Malrik.
Naglakad ako papalapit sa bintana, dahan-dahang itinulak ang kurtina. At hanggang ngayon ay hindi ko pa rin talaga lubos na maisip na totoo lahat iyong nakikita ko.
Sobrang ganda kasi ng paligid at nakita ko lang ang ganitong nga view sa mga paintings na nakikita ko kapag pumupunta ako sa mga art galleries.
“Good morning.”
Mabilis akong napalingon sa gawing likuran ko at doon ay nakita ko si Malrik. Nakatayo sa may pintuan, naka-itim pa rin siya at mukhang
