JAHAIZAH’S POINT OF VIEW
Habang naglalakad ako papunta sa building kung saan gaganapin ang cooking lessons, ay hindi ko maiwasang kausapin ang aking sarili.
“Bakitt ako bumigay kagabi, Jahaizah? Dapat galit ako sa kanya… dapat tinulak ko siya… dapat– ARGH!!!!” inis kong asik sa sarili ko, pakiramdam ko kasi lahat ng galit ko ay natunaw nang sinimulan na niya akong hawakan.
Pakiramdam ko tuloy ang t*nga-t*nga ko at sobrang rupok ko.
My chest tightened as the memory of his lips, his touch and his voice whispering my name flashed again and again in my head. Kahit anong pilit kong iwaksi iyon ay bumabalik pa rin talaga.
“Jahaizah, you should hate him. Hate him!” bulong ko at nagsimulang maglakad ulit, sinusubukang ituon ang isipan ko sa klase.
Pero kahit anong gawin ko ay nararamdaman
