♬
İki gün.
O günün üstünden tam iki gün geçmişti. Bu süre zarfında iki sevgili konuşmamayı tercih etmişti. Suskundular. Sessiz ve sakindiler. Sanki o gün hiç yaşanmamış gibi. Elleri aralarında iletişim görevi görmüyor, gözleri birbirine değmiyordu. Oysa ikisi de can atıyordu doyasıya birbirlerini seyretmek için. Aralarında hiç kopmayan, koparılamayan tek bağları müzikti. Hala sabahları aynı yerlerine oturuyor, aynı kulaklığı takıyor ve aynı şarkıları dinliyorlardı. Eh bir nevi bu şekilde konuşuyordular. Ne sesli, ne bedenen, ne de işaret diliyle... Onlar yalnızca müzik diliyle konuşuyorlardı.
Yine de bu yetmiyordu iki saf aşığa.
Kavin paltosunun fermuarıyla uğraşırken ayrıldı hastaneden. Son iki gündür buz gibi gelip buz gibi ayrılıyordu buradan. Onu tanıyan hastalar bile şaşkındı görd
