Chapter 11
Klaire’s POV
Nandito ako ngayon sa tabing-dagat. Dito ako napadpad.
“You are alone again,”napalingon ako sa nagsalita. At napangiti ako nang makita ko si Gio.
“A-anong ginagawa mo dito ng mag-isa?”tanong nito sa akin. Umupo siya sa tabi ko.
“W-wala nagpapahangin lang.”
“Pwede ba akong magtanong sa’yo?”
“Ano iyon?”
“Boyfriend mo ba iyong lalaking sumundo sa ‘yo kanina?”
Bahagya akong tumawa. “H-hindi ah. At t’saka di ko siya type. Ang sama ng ugali no’n.”
“S-sinong masama ang ugali?”sabay kaming napalingon ni Gio nang may nagsalita. Napalunok ako ng laway.
“Hindi mo talaga ako titigilan?” naiinis kong tanong sa kaniya. Sinenyasan ko si Gio na umalis na ngunit nanatili siya sa tabi ko.
“Akin ka lang, Klaire!”
Iyan na naman siya. Nang aangkin ng ‘di sa kaniya. Ang
