ep24 ลักพาตัว
496 Words
" ขอโทษ นะครับผมไม่รู้ว่าคุณ 2 คนมีปัญหาอะไรกัน มาก่อนแต่สิ่งที่คุณพูดเมื่อกี้ มันไม่ดูหน้าตัวเมียไปหน่อยเหรอครับ" ช่าวที่ทนฟัง คำดูถูกที่เขาพูดกับคนที่เขามีใจให้
" หึหึ มึงก็คงเป็นคู่ขาคนใหม่ ของยัยนี้สินะ" อเล็ค ที่เค้นเสียงหัวเราะออกมาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แต่นัยตาดุดัน
" กูไม่สนหรอกนะ ว่ามึงเป็นใครมาจากไหนแต่กูขอเตือนมึงไว้ ตรงนี้เลยว่า มึงอย่าได้มาดูถูกคุณแก้ม และอย่าให้กูเห็นมึงอีก " ช่าวที่ตอนนี้ จับคอเสื้อ อเล็คไว้แน่นก่อนจะกะฉากอย่างแรงให้เข้ามาหาตัว แล้วจ้องหน้าอีกฝ่ายด้วยสายตา ที่หมดความอดทน อเล็คที่เป็นคนเดนตาย ก็จ้องหน้ากับ ด้วยสายตาที่ดุดัน " คุณช่าว ค่ะแก้มว่าเราพอกันแค่นี้เถอะค่ะ " แก้มที่เห็นท่าไม่ดี ก็ดึงมือ ช่าวออกจาก อเล็ค และจูงแขนชายหนุ่มให้ตามเธอ ออกมา
" แก้ม you ok " ช่าวที่เห็น แก้มร้องให้
" yes I am ok chow thanks" แก้มพูดและยิ้มให้ช่าว ทั้งน้ำตา เมย์ที่เห็นเพื่อนร้องให้แบบนั้นก็รู้สึกไม่ สบายใจ " แก้ม ฉันว่าแกไปนอนกับฉันนะ " เมย์ที่เป็นห่วงเพื่อน ไม่อยากให้เพื่อนอยู่คนเดียว " ฉันไม่เป็นไร จริงๆเมย์ ขอบใจมาก " แก้ม เช็ดน้ำตาและยิ้มให้เมย์ เพราะกลัวเพื่อนเป็นห่วง " ให้ผมไปส่ง นะแก้ม " ช่าวที่เป็นห่วง แก้มไม่อยากให้แก้มกับไปทั้งที่ยังเศร้า " ค่ะ" แก้มที่พยักหน้า ช่าว
บ้าน
" คุณแก้ม ถ้ามีอะไรโทรหาผมได้ ตลอดเวลานะครับ " ช่าวที่ทำหน้าเป็นห่วง แก้ม
" ขอบคุณมาก นะค่ะคุณช่าว แต่ฉันอยู่ได้จริงๆ ค่ะ" แก้มส่งยิ้มหวานให้ช่าว อย่างขอบคุณ ! ปึก ชายชุดดำฟาดสันมือใส่ท้ายทอย แก้มจนสลบ ในครั้งเดียว
ซ่า....... น้ำเย็นที่ถูกสาดเข้าใบหน้า สดใสที่ยังสลบ อยู่ " อือ" เสียงค้างออกมาจาก ลำคอ และสายตาที่ค่อยๆ ลืมขึ้น " หึหึ" เสียงหัวเราะรอดไรฟัน " ร่านไม่เบานะ " เสียงคนที่นั่งมอง
ใบหน้าสวยด้วยสายตา ดูถูก " ขะ ขะ คุณ " แก้มที่ลืมตาขึ้นมาเจอใบ หน้าหล่อเหล่า ของ อเล็ค ก่อนจะสบถคำหยาบ " แก แก จับฉันมาทำไม ไอ้ผู้ชายเฮงซวย" แก้มที่โดนมัดติดกับเก้าอี้ไม้ ตะโกนด่า และทำสีหน้ารังเกรียจ ชายที่เคยรัก ตรงหน้า " ไอ้เลว ปล่อยฉัน " แก้มที่ทั้งดิ้น ทั้งด่า " เธอมันเป็นผู้หญิงร่าน และอีกอย่าง พ่อกับแม่เธอ เป็นคนทำให้ ตะกูลสิงโต ต้องสิ้นชื่อ และคุณปู่ของฉันต้องตรอมใจตาย" อเล็ค กัดกรามแน่น และจ้องหน้าหญิงสาวด้วยความแค้น
" เธอกับครอบครัวเธอ ต้องชดใช้กรรมที่ทำให้ตะกูลของฉันต้อง แปดเปลื่อน " ~ __^
- Writer
