Chapter 57
Patuloy si Adam sa pagtatangka na hawakan ako sa maseselang parte ng katawan ko. Nanginginig ang buo kong pagkatao habang pilit kong iniiwas ang sarili ko sa kaniya. Hindi ko na siya makilala, parang ibang tao ang kaharap ko. Wala na ang Adam na sinusubukan kong papasukin sa puso ko, ang tinititigan ko ngayon ay isang halimaw na puno ng pagnanasa at galit.
"Adam, tama na, nakikiusap ako..." halos hindi na lumalabas ang boses ko dahil sa takot. “Adam, don’t do this.
Pero hindi siya nakinig. Sinalubong ako ng titig niyang puno ng kakaibang apoy—mabangis, mapang-angkin, parang wala na siyang pakialam kung masasaktan man ako. Parang hayop na gutom na gutom at handang lapain ang biktima.
"Sa'kin ka. Akin ka na, Arietta. At kahit anong gawin mo, hindi mo 'ko matatakasan," bulong
