Chapter 33

2387 Words

Matapos naming mag-usap ni Nick, umalis na ito. Naiwan akong mag-isa sa rooftop. Hindi pa rin ako makapaniwala sa mga nangyayari, para akong nakalutang. Daig ko pa ang dumuty ng two days straight na walang tulog. Hindi ko na rin magawang bumalik sa aking pwesto, hindi na rin muna ako nagpakita kay France. Alam kong mag-aalala ito ng sobra at magtatanong kung anong nangyari. Nagpasya na lang akong umuwi. Nagpaalam na lang ako at nagsabing sumama ang aking pakiramdam. Nagpunta ako sa aking sasakyan at nagmaneho, paikot-ikot lang ako. Walang direksyon kung saan ang destinsyon. Gusto kong umiyak pero walang luhang pumapatak sa aking mga mata. Diretcho lang ako sa pagmamaneho, hanggat may kalsada akong nakikita ay wala akong balak ihinto ang sasakyan. Wala akong pakialam kung saan man ako ma

Free reading for new users
Scan code to download app
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    Writer
  • chap_listContents
  • likeADD