เฟย์ Part
@หอสมุดBar
วันนี้ฉันกับเพื่อนนัดกันมาดื่ม พริกไทยมันอยากจะแนะนำพี่ชายที่เป็นลูกพี่ลูกน้องของนางให้รู้จัก ตอนแรกฉันคิดว่าเพื่อนมันพูดเล่นๆ ไม่ได้จริงจัง ส่วนฉันดันปากไวรับปากเพื่อน เรื่องนัดพบดูตัวกันวันนี้ถึงได้เกิดขึ้น
ฉันไม่เคยรู้เรื่องมาก่อนว่าพี่ชายที่พริกไทยมันพูดถึงคือใคร หน้าตาเป็นยังไง ชื่ออะไร รู้แค่ว่าเขาเป็นรุ่นพี่ เรียนมหา’ลัยเดียวกันกับเรา มันพราวทูพรีเซ้นท์เยอะแยะมากมายว่าพี่ชายดีเลิศประเสริฐศรีจนฉันเองก็อยากจะเจอตัวจริงแล้วเหมือนกัน
หอสมุดบาร์ตัวร้านเป็นตึกสี่ชั้น ชั้นหนึ่งจะเป็นร้านอาหาร ชั้นสองเป็นโซนบาร์เหล้านั่งดื่มสำหรับสายเมา ชั้นสามเป็นโต๊ะสนุกเกอร์ ส่วนชั้นสี่เป็นห้องพักที่คอยให้บริการสำหรับใครที่ต้องการเปิดห้องนอน ตัวร้านด้านนอกไม่มีอะไรเหมือนตึกเก่าๆ แต่ด้านในสวยมากถูกจัดตกแต่งให้ฟีลเหมือนอยู่ในห้องสมุด ลูกค้าส่วนมากแล้วจะเป็นเหล่านักศึกษาซะส่วนใหญ่
ฉันเดินมาทันถึงลิฟต์ที่มีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังเข้าไปพอดี
ฉันรีบสาวเท้าก้าวยาวๆ ไปให้ทันลิฟต์
0_0! ขาเรียวชะหงักเมื่อหันไปสบตาเข้ากับสายตาคู่หนึ่งซึ่งกำลังมองมาที่ฉัน
จะไม่ให้ชะงักได้ไง…
‘เขา’
ฉันจำเขาได้แม่น ส่วนเขาก็น่าจะจำฉันได้เหมือนกัน
ในวินาทีนั้นคิดอะไรไม่ออกเหมือนคนหูอื้อตาลาย จะไม่เข้าก็ไม่ได้เมื่อขาด้านหนึ่งก้าวเข้าไปแล้วจึงจำยอมต้องเข้าไปในลิฟต์
ภายในลิฟต์อึดอัดอยู่แล้วตอนนี้โคตรจะอึดอัดกว่าเดิม ฉันยืนอยู่ด้านหน้า
กึก! โทรศัพท์ในมือร่วงกระทบกับพื้น
โอ้ย! เฟย์เอ้ยยย ตั้งสติหน่อย แค่นี้ก็ถึงกับมือไม้อ่อนแรงเลย
ไม่ทันจะก้มลงไปเก็บ คนที่อยู่ด้านหลังเร็วกว่าก้มลงไปเก็บให้ ฉันจำต้องหันหลังกลับไปรับโทรศัพท์คืน….
นัยน์ตาสีดำสนิทคู่นั้นยิ่งมองมาก็ยิ่งทำให้ฉันขาดความมั่นใจ แค่เขาระบายยิ้มมุมปากเล็กน้อยก็ดึงให้ฉันเผลอมองสำรวจ คิ้วคมเข้มได้รูป จมูกโด่งรับเข้ากับริมฝีปากหยัก ทรงผมอันเดอร์คัตแสกข้างเสริมลุคของเขาให้ยิ่งดูเท่ เข้ากับรอยสักสัญลักษณ์ไม้กางเขนเล็กๆตรงต้นคอด้านซ้าย
“อะฮึ่ม~”
ฉันรีบหันหน้าหลบ รู้สึกร้อนผะผ่าวข้างแก้มทั้งซ้ายขวา
“กูอยากเป็นกู้ดบอยของน้องเขาอ่ะ”
กู้ดบอย? คำนั้นฉันใช้เรียกเจ้าจัมโบ้ หมาที่มหา’ลัยนี่น่า พี่เขาไปได้ยินมาจากไหน
ติ้ง~ จังหวะนั้นประตูลิฟต์เปิดพอดี ฉันรีบสาวเท้าเดินออกจากลิฟต์ แต่ไม่วายได้ยินเสียงพี่คนนั้นดังไล่ตามหลังมา
“น้องครับถ้าจะชอบเพื่อนพี่ มาชอบพี่ดีกว่า ไอ้นี่เด็กมันเยอะ อะ..โอ้ยไอ้โฬม”