โฬม Part
“ไอ้นั่นมันรุ่นน้องคณะเรานี่หว่า ใช่ป้ะ?”
ผมดันลิ้นกระทุ้งพุงแก้ม ไม่ได้สนใจบทสนทนาของพวกเพื่อน ..เมื่อจังหวะที่เห็นเฟย์หันไปยิ้มให้ไอ้นั่นเพื่อนเธอ!
“คนไม่ได้เป็นไรกัน ไม่มีสิทธ์หึงน้าาา คนที่จะหึงได้ต้องเป็นคนมีสถานะน่ะจ๊ะ”
คำพูดของไอรีนจี้ใจดำเข้าไปอีก ก็จริง!..ระหว่างผมกับเฟย์ยังไม่มีสถานะ จะมีสิทธิ์อะไรไปหึงไปหวงน้องเขาล่ะครับ… อารมณ์ประมาณว่า ‘หึงเองก็ต้องหายเอง’
“น้องเขาน่ารักขนาดนั้น มันก็ไม่แปลกหรอกที่จะมีคนมารุมขายขนมจีบ รู้ป่ะเมื่อกี้ฉันไปยืนซื้อข้าวมันไก่ แอบได้ยินหนุ่มรุ่นน้องโต๊ะตรงนั้นพูดถึงน้องเฟย์กันด้วย”
ผมหันไปมองตามที่ไอรีนว่าก็เห็นกลุ่มผู้ชายกลุ่มหนึ่งโต๊ะหน้าร้านข้าวมันไก่
โทรศัพท์ในกระเป๋ากางเกงสั่น ล้วงหยิบออกมาดูก็เป็นข้อความของคนที่ผมกำลังนั่งมองอยู่
LINE
Faye_ : ทำไมไม่ไปซื้อข้าวคะ
Rome : ไม่รู้จะกินอะไร เฟย์ช่วยเลือกหน่อยสิครับ
Faye_ : ก๋
