“เฟย์ไม่ได้โกรธอะไร แต่แค่รู้สึกไม่ดีนิดหน่อย” ฉันพูดบอกเขาอย่างตรงไปตรงมา เขาจะได้เข้าใจความรู้สึกของฉัน มันคงดีเสียกว่าการเก็บเงียบเอาไว้ไม่พูดไม่อธิบาย ที่บอกว่ารู้สึกไม่ดีก็เพราะพี่โบวี่เธอมองมาเหมือนว่าโกรธเกลียดไม่พอใจฉันไง
พี่โฬมทำหน้างุนงง
“เฟย์รู้สึกไม่ดีตอนที่ผู้หญิงคนนั้นมองมา” ฉันพึ่งรู้ว่าตัวเองเป็นคนขี้หึงเอามากๆก็วันนี้นี่แหละ
“แต่ช่างมันเถอะค่ะเรื่องนั้น” ฉันไม่อยากเปิดประเด็นพูดถึงอีก …
พี่โฬมพยักหน้าด้วยใบหน้านิ่งๆ อมยิ้ม
ฉันหันไปมองหน้าเขา ย่นหัวคิ้วขมวดเข้าหากัน หรือเขาจะแกล้งฉันอีกแล้ว?
“หึ ตอนโกรธก็น่ารักไปอีกแบบนะ” พี่โฬมระบายยิ้มกว้าง
“พี่อ่ะ ชอบแกล้ง!”
“อย่าคิดมาก เดี๋ยวพี่ซื้ิออมยิ้มให้ พี่จำได้ว่าเฟย์ชอบกินอมยิ้มจูปาจุ๊บรสสตอร์เบอรี่” เขาพูดด้วยน้ำเสียงทะเล้นเย้ายวนอารมณ์กันเหลือเกิน
“ที่ห้องพี่มีนะ ถ้าอยากกินเมื่อไหร่ก็ไปเคาะห้องพี่ได้ตลอด”
ดูเหมื
