Bölüm 38 Bir Garip Bekleyiş!
İstanbul'a gideceğimizi düşünüyordum, hatta böyle olacağını sanmıştım ama hayır! Sapanca'ya geldiğimizde, köy yollarına saptık. "Niye İstanbul'a gitmiyoruz?" diye o uzun, bazen kıvrımlı, bazen de dümdüz devam eden yol boyunca hiç konuşmayan şöföre sorduğumda, ilk kez benimle dikiz aynasından göz göze geldi. Başındaki spor şapkasını çıkardığında, hafif dalgalı kısaya yakın kızıl saçları ensesine döküldü. "Çünkü abi öyle istedi," dediği an, sesini tanımıştım ve onun Sahte Birce olduğunu anladım. Karşıma bu kez de başka bir kimlik, başka bir görüntüyle çıkmıştı ve bu halinin Bircem ile yakından uzaktan ilgisi yoktu. "Hanım abla?" dediğimde şaşkınlıkla, küçük bir kahkaha attı. Çok şaşkındım, az daha küçük dilimi yutacaktım. Oysa ben onu erkek sanmıştım. Giyimi, bakışları, o taktığı tak
- Writer
