CHAPTER 3.2
1169 Words
HADES removed his Ray Ban and stepped his foot on the island. Lulan ng private jet niyang kalalapag lang sa kabilang panig ng isla na sinadyang pag-landing-an ng kanyang forty two million dollar "toy." Masigla siyang bumaba upang malanghap ang sariwang hangin ng Camiaran. It had been two years already since he filled his lungs with the island's clean, fresh air. Madaling-araw nang makarating sila sa Pilipinas. May jetlag pa nga yata siya ngunit para rin namang bulang agad na naglaho nang matanaw niya ang ganda ng paligid.
Mabilis siyang sinalubong ng caretaker na si Mang Waning. Magmula nang mabili niya ang islang iyon, ang matanda na ang naging opisyal niyang caretaker. Kaibigan ito ng isang malayong kamag-anak nila sa Davao City at nang inirekomenda sa kanya ay agad niya namang tinanggap.
Saglit niyang kinausap ang pilot at binigyan ng instructions. Pagkatapos ay hinarap agad si Mang Waning.
"Ser Hades! Mabuti at nakauwi na ulit kayo sa Pilipinas." Ngising-ngisi si Mang Waning. The old man was quite sincere with his welcome approach. "Lalo kang gumandang lalaki ah."
Napangiti siya. "Long time no see, Mang Waning. You look ten years younger. Mukhang hiyang ka sa island," ganting-bati niya rito kasabay ng isang bro hug.
Masayang-masaya nitong ibinaba ang ilang gamit na dala niya. Hindi niya ito masisisi. Alam niyang bukod sa masaya ito dahil sa pagbalik niya sa isla, masaya rin ito dahil magkakaroon na ito ng oras na pasyalan ang pamilya sa kabilang isla kung saan lumipat ang mga ito. He gave them a small piece of land in Balabac Island to make them closer to his island. Ayaw rin naman kasi ni Mang Waning na tumira na muna sila sa mansiyon na ipinagawa niya.
"You must be bored here, Manong," komento niya habang binabagtas nila ang daan patungo sa mansiyon. Kasalukuyan na nila ngayong dala-dala ang mga gamit.
"'Ku. Hindi naman. Nalilibang naman ho ako sa pagmamasid sa dalampasigan. Minsan nga lang, nami-miss ko siyempreng matulog na katabi ang pamilya ko. Ayaw namang tumawid lagi dito. Ayaw sa tatlong oras na byahe sa bangka."
Bilib siya sa caretaker. Sa kabila ng edad ay kumakayod pa rin. He couldn't believe Filipinos were still called "tamad" despite of the living proof beside him.
"Nasaan nga ho pala ang pamilya niyo? Ayaw sumama? Sina Ser Manuel?" biglang usisa ng matanda.
"Nasa Puerto Rico. Managing everything there. Next year daw sila magi-stay sa Pilipinas." Natanaw niya na ang mansyon. "At last, home sweet home."
When they finally reached the mansion, tinanong niya ang caretaker kung nabili ba nito ang P10,000 worth of groceries na kailangan niya para sa isang buwan. Mabilis itong um-oo. Idinetalye pa nito ang lahat-lahat ng utos na nakarating dito.
He told Sid to arrange everything para hindi na siya ma-hassle. And the latter did its best para wala na ngang aberya. Pabor rin naman rito na mananahimik siya ng isang buwan sa islang tinatapakan niya sa mga oras na iyon. Atleast the poor manager would have some time break from all the headaches he's bringing with him.
He sat in his favorite sofa. Her mom bought it for his place when she was still alive. He felt the familiar comfort.
Nagsisimula na rin siyang magdiwang dahil nakakagalaw na siya nang malaya. Walang mga paparazzi. Walang fans. Walang mga stalker.
Bago niya tuluyang makalimutan ay dinukwang niya ang isa sa mga dalang bag.
"Here, Manong." Iniabot niya rito ang isang sobre. Twenty five thousand pesos. Cash.
Nagulat ito. Hindi binilang ang pera pero alam niyang malaking halaga na ito para sa matanda.
"Ilang buwang sahod ko ho ito?" takang tanong nito.
Umiling siya. "Just take it. Magpahinga po muna kayo. Bumalik na lang kayo rito pagkalipas ng isang buwan. Hindi niyo kailangang mag-alala kasi may darating naman akong bisita anytime. She'll be my companion."
"Nobya? Gerlpren?" Nang mapansin nitong nag-iba ang awra niya dahil sa pagpaskil niya ng isang makahulugang ngiti ay natawa ito.
"Para ka ring mga showbiz reporter sa US, Manong. Go ahead now. Just don't tell anyone that I'm here."
Nang makaalis na ang matanda ay sinimulan niya nang ayusin ang mga gamit na inakyat nito sa second floor, sa master's bedroom. He was trying to be responsible, for Pete's sake. Wala siyang katulong for a month. He only hired a woman that would be his s*x companion.
Napapitlag ang alaga niya nang maalala ang tungkol sa babaeng darating sa isla. Ano kayang hitsura nito? What if the woman looks so miserable? Sid didn't show him any picture and told him to keep his d**k calm.
Itinigil niya ang paglabas ng mga gamit mula sa maleta at tinawagan si Sid.
"What now, dickhead?"
"Wow, that's how you talk to the man who gives you millions of dollars," ganting-asar niya rito. "I just want you to know that your award-winning singer and song-writer has arrived safely."
"Good. Now stay in your jungle and do not mess around there in the Philippines. People in your country are social media addicts. One photograph and you may end up in trouble again," litanya pa nito.
Napapalatak siya. "Hush. I am already here and still you're telling me everything I already know. All I want to know now is—"
Hindi na siya nito pinatapos. "When will you meet the woman who would ride you everynight?"
Napamura siya. Gago talaga ito.
"Well, her agency told me that she's coming today. Expect her to be at your place by the afternoon."
Matapos ang ilang walang kwentang diskurso ay tinapos niya na ang tawag.
Maghapon siyang hindi mapakali. He cooked his lunch at around 1pm and ate alone. Hindi siya sanay nang may hinihintay. Sanay siya na laging siya ang hinihintay.
Sa maghapong pagpapahinga ay naisipan niyang sumilip sa veranda. And that was when he exactly saw a woman and a man talking beside a boat by the seashore.
Nakatalikod ang babae. May katabing dalawang maleta. Mukhang kausap ang bangkero. She was standing five foot seven. Mestiza. Bagsak ang buhok. Naka-dress na three inches above the knee. Hindi niya man makita pa ang mukha nito ay sigurado na siya. The woman was freaking hot.
He immediately went inside his room. Ayaw niyang magmukhang asong naghihintay sa buto. He shouldn't look to horny either. Siya si Hades Vaughn.
He stood in front of his whole body-sized mirror. Hinubad niya ang suot na sando. Good. His abs were well toned. His muscles were all prepared for any s****l battle.
Naisip niya nang bumaba. Sasalubungin na lang niya ang babae. He might be a little bit of s*x addict but he was still a gentleman.
Laking gulat niya nang saktong makalabas na siya ay nasa harap na ng main door ang babae.
Their eyes locked for a moment. At pagkatapos ay dahan-dahan niya na itong pinasadahan ng tingin. Beautiful face, perfect boobs, silky soft legs.
Hindi niya iyon inaasahan. Lihim na nagdiwang si junior sa loob ng kanyang brief.
Holy s**t.
"H-Hades Vaughn."
He smiled and tried to play it cool. "So... You're Stacey."
- Writer
