เจ้าหยางหลงอมยิ้มกับแผนของนาง แต่ที่ชอบใจมากกว่าคือการที่นางแสดงออกมาว่า ‘ห่วง’ เขา “เจ้าไม่อยากให้ข้าออกห่างจากเจ้าจนถึงกับคิดแผนอันแยบยลได้ถึงเพียงนี้เลยรึ?” เอ่ยกระเซ้า
ใบหน้าคนถูกเย้าแหย่แดงก่ำ ‘นั่นสิ’ นางคิดแผนออกมาได้สดๆร้อนเลยเชียวนะ เพราะกลัวว่าเขาจะออกไปจากที่นี่แล้วเจอกับเรื่องอันตราย หากเขาไม่มีชีวิตรอดกลับมาและสุดท้าย...นางก็คงจะเป็นม่ายตั้งแต่ยังไม่ยกขันหมาก ‘มันมิใช่เรื่องที่ถูกต้องนะ’
“อืม” นางผงกหัวขึ้นลงอย่างยอมรับ “ข้าไม่อยากให้เจ้าบาดเจ็บ อยู่ในนี้มีตาข่ายดักไว้ยังปลอดภัยได้มากกว่าครึ่ง”
“เจ้าทำให้ข้ารักเจ้าเพิ่มขึ้นอีกแล้วหนิงอัน” ??
‘บ้าจริงๆ ?? อายไปหมดทั้งหน้าแล้ว’ นางก้มหน้าซุกอกบุรุษด้วยท่าทางเขินอาย หนึ่งบุรุษหนึ่งสตรีต่างเงียบฟังเสียงหัวใจเต้นแรงของกันและกันอยู่เช่นนั้น ทั้งคู่คิดตรงกันว่าเมื่อไหร่เรื่องวุ่นวายนี้จะจบลงเสียที...จน
“อะแฮ่ม!!”
ขวับ!! เจ้าห
