Küçük dünyamızın içinde savularak büyürken doğrusu ve yanlışıyla kendi hayatımız ilmek ilmek işlenmişti. Hayatta geldiğimiz tüm noktalar bazen seçimlerimiz bazense yanlışlarımızla savrulup gitmemizdi.
Büyümek, hayatın tüm zorluklarına göğüs gereceğini düşünüp tecrübesiz ve bilinçsiz bir cesaretle ortaya atlayarak, henüz hiçbir şeyi bilmediğini anladığın o ince çizgiydi. Büyümek bunu kavrayabilip anlamaktaydı.
Her gün biraz daha kendine, karakterine, kişiliğine ve bilgine bir şeyler katarak ideallerin doğrultusunda ilerlediğinde anlamlı kılınabilirdi. Maddi heveslerin geçici olduğunu, manevi şeylerin kalıcı olduğunu anlamaktı büyümek...
Hayatında bir yalın ve net insanlara sahipsen, her şeye sahipsin demekti. Yalansız, çıkarsız dostlukların kıymeti zaman geçtikçe anlaşılıyordu. Çocukluğu
