Ganun lang nga kabilis lumipas ang panahon. Parang kailan lang si Jared ay tatlong taon pa lamang, ngayon naman ay limang taon na ito at syempre, nag-aaral na.
Masaya ako dahil tuluyan na akong nakawala sa sakit na dulot ni Catherine sa pang-iiwan nito sa akin. At napatawad ko na rin ito ng tuluyan. Handa na rin ako sa bagong simula at bagong buhay pag-ibig na darating. Kung may darating pa man. Haha.
Magbubukas na rin ako ng branch sa New York para sa expansion ng sarili kong kompanya. At sobrang excited na ako para roon. Masaya dahil kahit na anong mga pagsubok at problema ang dumating, nalampasan ko ang lahat ng iyon ng mag-isa. Kinaya ko ang lahat ng mag-isa.
Minsan hindi mo naman pala kailangan ng taong makakasama sa pagkamit ng mga pangarap mo. Minsan sapat na, na gawin mong mo
