Chapter 17
Malia Shanaya Torres
DUMAAN pa ang mga araw, mas ginanahan akong mag-aral. Hindi ko alam kung dahil ba sa mga salitang mga binitiwan ni Mr. Sponsor o dahil gusto ko lang patunayan sa kanya na kaya ko. Gusto kong makita niyang hindi sayang ang binibigay niyang tiwala—na hindi ako basta-basta lang.
Sa araw-araw siyang tumatawag sa akin hanggang sa pagtulog ko. Sa una, naiilang pa ako. Pero habang tumatagal, parang nasasanay na ako sa boses niya. May diin, pero calm. May authority, pero may halong lambing sa dulo.
Maybe he's strict but... there's something different about him. Minsan, hindi ko maipaliwanag, kapag nagkukwento siya tungkol sa trabaho niya o kung gaano ka-busy ang araw niya sa States, parang gusto ko lang siyang pakinggan buong gabi.
Tulad ngayon, may bulaklak na
