Chapter 39
Malia Shanaya Torres
MALAKAS akong napaungol nang maramdaman ko ulit ang paggalaw ni Doc sa ibabaw ko. His body pressed against mine, every thrust deep, desperate—parang gusto niyang burahin lahat ng iniisip ko. At ang bawat ulos niya sa ibabaw ko, nawawala ako sa sarili ko. For a whole month, ganito na ang naging routine namin. Gabi-gabi siyang pumupunta rito sa bahay, tahimik, maingat, siguradong walang makakakita. Alam kong mali...pero sa tuwing hinahaplos niya ako, everything else fades away.
Kahit sa clinic niya, we still do it. Quick, stolen moments. Sa loob ng office, minsan sa sasakyan, basta walang nakakakita. Hindi ko siya matanggihan kahit kailan. Mahal ko kasi siya. At kahit alam kong hindi dapat, mas pinipili kong maging bulag sa totoo dahil sa punyetang pagmamah
